De manieren van het verwelkomen van een pasgeboren kind in de Islam

De manieren van het verwelkomen van een pasgeboren kind in de Islam

Kinderen zijn een bron van vermaak en een sieraad voor de wereld, geschonken door Allah de Almachtige aan de ouders; zij geven energie aan het hart, vermaak aan de zielen en plezier aan de ogen. Zij zijn het fruit waarvan het goede wordt gehoopt wanneer zij veelvuldig bidden:

“…O mijn Heer, schenk hun Genade, zoals zij mij opvoedden toen ik klein was.” (Soerat Al-Israa-e (17), aayah 24)

En zij zijn in elke natie degenen waar de hoop van de toekomst op gericht is,  zij zijn de jeugd van morgen op wiens schouders de roep naar de Islam wordt gedragen. Waarlijk, de Islam heeft de status van kinderen verheven en leert hoe wij hen moeten behandelen in elke fase van hun leven en heeft alle zaken die hen aangaan beschreven en van hieruit komen de manieren voort voor het verwelkomen van hun aankomst in dit leven.

Onze profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) was een levend voorbeeld, die de moslims onderwees, hen de beste praktijken van de Islam bijbracht en hen leerde hoe ze hun Heer op de beste manier konden aanbidden.
Maar een aantal moslims is van deze reine lessen afgedwaald en zij hebben dat wat goud waard is vervangen door dat wat waardeloos is.

Aldus zijn hier de manieren die de profeet Mohammed
(sws) onderwees betreffende de pasgeborenen:


Aanmoediging om kinderen te krijgen.

Allah de Verhevene zegt: “…Nu mogen jullie dan omgang met hen hebben. En streef naar wat Allah voor jullie bepaald heeft…” (Soerat Al-Baqarah (2), aayah 187)

En de profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) zei: “Huwt de liefdevollen en de vruchtbaren omdat ik door jullie met de naties zal wedijveren met de superioriteit in aantal.” (Overgeleverd door Aboe Dawoed)
Het is belangrijk dat de ouders hun kinderen grootbrengen in rechtschapenheid, zodat de ouders voordeel van hun zullen hebben gedurende hun levens en na hun dood. Allah’s boodschapper (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) zei: “Een dienaar zal zijn rang verheven zien en zeggen: “O mijn Heer, hoe heeft dit mij toe kunnen komen?” Hij zal zeggen: “Door jouw zonen die vergiffenis voor jou vroegen.” (Overgeleverd door Ibn Maadjah)
Weet dat deze H’adieth betrekking heeft op zowel jongens als meisjes en waarlijk,
de Islaam heeft het grootbrengen van meisjes aangemoedigd en Allah de Verhevene veroordeelt degenen die bedroefd zijn bij de geboorte van een meisje.
De boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) kwam de status van dit geschenk van Allah (Verheven en Geprezen is Hij) verheffen: “Eenieder die voor twee meisjes zorgt totdat zij de volwassenheid bereiken; hij en ik zullen op de Dag der Opstanding (zo) bij elkaar komen, en hij kruiste zijn twee vingers.“ (Overgeleverd door Moeslim) Kan er daarom een groter eer gegeven worden aan dochters?


Het geven van het goede nieuws van de geboorte.

De verwanten van de familie die bezorgd wachten, dienen ingelicht te worden zodat hun ongerustheid stopt en zij de ouders kunnen feliciteren en voor de baby kunnen bidden. Allah de Verhevene noemt dit goede nieuws dat aan een aantal van Zijn profeten werd verkondigd; één van hen was Zakariyyah in afwachting van zijn zoon Yahya (Johannes): “Toen riepen de engelen tot hem, toen hij in de gebedsruimte (Mihrab) in gebed stond: ‘Voorwaar, Allah brengt jou een verheugende tijding: de geboorte van Yahya,…” (Soerat Aal ‘Imraan (3), aayah 39)


Het zeggen van de 
Adzaan in het oor van de pasgeborene.

Het eerste gebruik dat men moet toepassen is het zeggen van de Adzaan in het oor van de baby,
zodat het eerste wat de baby hoort, de naam van Allah is; de Kalimah.

Dit dient meteen na de geboorte gezegd te worden, of zeer spoedig erna, zoals de profeet Mohammed (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) bij zijn kleinzoon al-H’oesayn deed, zoals is overgeleverd door Aboe Raafi’, die zei: “Ik zag de profeet de Adzaan voor het gebed in het oor van al-H’oesayn ibn ‘Aliy zeggen toen zijn moeder Faatimah hem de geboorte gaf.” (Overgeleverd door Tirmidzi)

Het dient met zijn gewoonlijke bewoordingen gezegd te worden in een toon die hoorbaar is voor de baby, maar niet zo luid dat het schade kan veroorzaken aan de baby of dat het schrikt.

Alleen de Adzaan dient gezegd te worden, niet de Iqaamah, omdat hier geen authentiek bewijs voor is dat dit ondersteunt. Het geven van slechts de Adzaan is tevens het overgeleverde gebruik van de khalifah ‘Oemar bin ‘Abdoel-‘Aziez. Dit staat dichter bij de Soennah en Allah Ta’ala weet het best.

De Soennah heeft ons niet gespecificeerd in welk oor het gezegd dient te worden, de boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) hield er echter van om alle goede handelingen met rechts te beginnen, dus is het gepaster als de Adzaan in het rechteroor gezegd wordt.

 

De Tah’neek- dadel fijngekauwd aan de pasgeborene

Dit betekent dat je een dadel verzacht en vervolgens het gehemelte van de pasgeborene ermee inwrijft, meteen na de geboorte of spoedig daarna. Dit wordt gedaan door een stuk van de verzachte dadel op de vinger te leggen en het van links naar rechts in de mond van de baby te wrijven.

Ibn Hadjr zei: “Als iemand niet in staat is om een droge dadel te vinden, dan dient een verse dadel gebruikt te worden, en als dit niet verkrijgbaar is dan iets zoets (let op met honing; dit is voor kinderen tot 1 jaar af te raden i.v.m. bacteriën waar het kind nog geen afweer tegen heeft).” (Fath 9/588)

Het is niet essentieel om de dadel te kauwen; het mag op elke manier verzacht worden.
De handeling van het kauwen, zoals in de Soennah is overgeleverd, was iets specifieks van de boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) dat toekwam aan de zegeningen die Allah de Verhevene in zijn speeksel geplaatst had.

Het wordt door de vader, moeder of iemand van de mensen van kennis gedaan bij wiens smeekbede gehoopt wordt dat het geaccepteerd wordt. Aldus dient hij Tah’neek te verrichten en een smeekgebed voor het kind te doen zoals het gebruik was van de metgezellen. Imam Nawawi zei: “Geleerden zijn het met elkaar eens over de aanbeveling van Tah’neek op de baby na zijn geboorte.” (Sharh Sah’ieh’ Moeslim 4/122)

‘Aa-ishah (moge Allah tevreden zijn met haar) leverde over: “Pasgeboren kinderen werden gewoonlijk bij de boodschapper van Allah gebracht en hij bad dan voor zegeningen voor hen en wreef een gekauwde dadel op hun gehemelte.” (Overgeleverd door Moeslim)

Het geven van een naam aan het kind.

De baby mag op de dag van zijn geboorte genoemd worden of op de zevende dag of na de zevende dag, zoals duidelijk is na alle bewijzen van de Soennah bestudeerd te hebben.

Het is de vader of de moeder die de naam voor de baby uitkiest.
Als zij onderling van mening verschillen dan is het de vader die de keus heeft, hij mag het kind zelf noemen of zijn vrouw het recht geven om te kiezen. Het feit dat dit het recht van de vader is, wordt door het principe getoond dat het kind is toegeschreven en toegekend aan de vader, zoals Allah zegt:

“Roept hen (met de namen) van hun vaders, dat is rechtvaardiger bij Allah…” (Soerah al-Ah’zaab (33), aayah 5)

Het is tevens toegestaan voor de ouders om anderen toestemming te geven om het kind een naam te geven, aangezien onze profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) gewend was om aan een aantal kinderen van zijn metgezellen een naam te geven.

De naam dient een goed en prijzenswaardige betekenis te dragen zoals de boodschapper (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) zei: “Op de Dag der Opstanding, zullen jullie bij jullie namen en de namen van jullie vaderen geroepen worden, dus maak jullie namen goed.” (Overgeleverd door Aboe Dawoed)

Het wordt aanbevolen om iemand een dienaar van Allah te noemen (‘Abdoellaah) of een dienaar van één van de andere Namen van Allah (b.v. ‘Abdoer-Rah’maan). Daarnaast wordt het aanbevolen om het kind naar een profeet te noemen vanwege de H’adieth: “Noem jullie zelf bij de namen van de profeten.” (Overgeleverd door Aboe Dawoed)

En de H’adieth: “Een zoon is deze nacht bij mij geboren en ik noemde hem naar mijn voorvader Ibraahiem.” (Overgeleverd door Moeslim)

Vervolgens wordt ook aanbevolen om het kind naar een godvruchtig persoon te noemen in de hoop dat het zoals hem/haar wordt. Daarna wordt er aanbevolen om het kind bij elke naam die een goede betekenis heeft te noemen.

Het is verboden om een kind een naam te geven die wijst op het dienen van anderen dan Allah, bijvoorbeeld “Abd an-Nabi (dienaar van de profeet)”, “Abd ar-Rasoel (dienaar van de boodschapper)”, “Abd Al-Hoesayn (dienaar van Hoesayn)” etc., net zoals het verboden is om ze te noemen met namen die speciaal aan de niet-moslims toebehoren zoals George, Michael, Suzan etc. Ook is het niet toegestaan om namen van Allah te gebruiken als naam, door zich bijvoorbeeld, “Ar-Rah’maan” of “Al-Kariem” te noemen.
De namen van tirannen en slechte persoonlijkheden dienen vermeden te worden, zoals Fir’aun, Qaroen, Aboe Lahab, etc. Eveneens is het afkeurenswaardig om het kind de naam van de Soerah‘s van de Qor-aan te geven zoals “Taa Haa” of “Yaa Sien” zoals is overgeleverd van imaam Maalik en anderen.
Er is geen authentieke H’adieth die bewijst dat deze namen toegeschreven worden als zijnde namen van de profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem).

De ‘Aqieqah.

Na de zevende dag van aankomst van de pasgeborene, als een vorm van het verwelkomen ervan en het danken van de Ene die zegeningen geschonken heeft, is het voorgeschreven om een schaap te slachten. De boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) zei: “Elk kind is in gelofte vanwege zijn ‘Aqieqah waarvoor op de zevende dag wordt geofferd en  hierop wordt genoemd en zijn hoofd geschoren wordt.” (Overgeleverd door Aboe Dawoed)

Als de pasgeborene een jongen is dan dienen twee schapen geofferd te worden en als het een meisje is dan één schaap. Dit is de positie van de meerderheid van de geleerden en metgezellen. De profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) zei: “Voor de jongen twee gelijke schapen en voor het meisje een enkel schaap.” (Overgeleverd door Ibn Maadjah)

Dus is het toegestaan om een vrouwtjes of mannetjesschaap of geit te offeren en dit is het beste. Wat het offeren van andere dieren betreft, hierbij verschillen de geleerden van mening.

Het offer dient door de vader of een verwant familielid gedaan te worden, want onze profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) verrichtte de ‘Aqieqah voor zijn twee kleinzonen. Het is tevens verplicht om de naam van Allah erover te noemen tijdens het offeren en als een verwant familielid de‘Aqieqah verricht, dan dient hij hierbij toe te voegen: “Deze ‘Aqieqah is de ‘Aqieqah van die en die,” en hij noemt dan de naam van de persoon namens wie hij de ‘Aqieqah verricht, zoals is overgeleverd in de H’adieth overgeleverd door Al-Baihaqie.
Het vlees van het offer mag gekookt of ongekookt verdeeld worden, maar het wordt geprefereerd dat het gekookt wordt omdat dit naar grotere zegeningen leidt, zoals vermeld is door een groep geleerden.

 

Het schere van het hoofd van de baby.

Op de zevende dag na de geboorte dient het hoofd van de baby geschoren te worden. Toen al-H’asan geboren werd, vertelde de profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) zijn dochter Fatimah (moge Allah tevreden zijn met haar): “Scheer zijn hoofd en geef het gewicht van zijn haar in zilver uit aan de armen.” (Overgeleverd door Ah’mad)

Eerst dient de rechterkant van zijn hoofd geschoren te worden, vervolgens de linkerkant, zoals in deH’adieth vermeld staat: “Scheer, en hij wees naar de rechterkant van zijn hoofd en daarna de linker.” (Overgeleverd door Moeslim)

Het is niet toegestaan om een deel van het hoofd te scheren en een deel ongeschoren te laten, omdat dit door de profeet (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) werd verboden zoals door Al-Boekhaarie wordt overgeleverd. De sterkste opvatting lijkt te zijn dat het hoofd van de jongen of het meisje geschoren dient te worden, zoals is overgeleverd dat Fatimah het haar van haar dochter woog (Moewatta-e) maar de geleerden verschillen hierover van mening en Allah weet het het best.

Het scheren dient na het offer verricht te worden en onze vrome voorgangers hielden ervan om na het scheren wat parfum op het hoofdje van de baby te wrijven.

Vervolgens is het voorgeschreven om de waarde van het gewicht van het haar van de baby in zilver als liefdadigheid uit te geven en het is aanbevolen om deze liefdadigheid tevens op de zevende dag te geven, maar dit is niet noodzakelijk, het kan ook uitgesteld worden.

 

De besnijdenis.

Het is voorgeschreven dat de jongen besneden dient te worden, het is aanbevelenswaardig dat de besnijdenis op de zevende dag plaatsvindt, maar het is verplicht om de jongen voor zijn puberteit te besnijden.

Smeekbedes uit “De Citadel” van Uitgeverij Momtazah.

– Felicitaties bij een geboorte en het antwoord daarop:

Baaraka llaahoe laka fie lmawhoebie, wa shakarta l-waahieb, wa balagha ashoeddahoe wa roezieqta bierrahoe (moge Allah het geschenk [kind] aan u zegenen, bedank de Schenker en moge Hij [Allah] hem volgroeid maken, moge Allah u zijn gehoorzaamheid gunnen).”

Het antwoord van degene die gefeliceerd wordt, luidt: “Moge Allah u zegenen, Zijn zegeningen op u laten neerdalen. Moge Allah u met het goede belonen en een zelfde gunst schenken en uw beloning vermeerderen. ( An-Nawawi, Kitaaboe l-adkaar blz. 349 )


Hoe naar Allah’s bescherming te zoeken voor kinderen:

De boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zijn met hem) vroeg Allah om Al-H’asan en Al-H’oesayn te beschermen door te zeggen: “Oe’ieedzoekoema biekaliemaatie lleehie ttaammeetie mien koellie shaytaanien wa haamah, wa mien koellie ‘aynien laammah (ik zoek toevlucht in de Perfecte woorden van Allah tegen elke Shaytaan en elk schadelijk ongedierte en tegen elk jaloers en afkeurend oog).” [Al-Boekhaarie 4/119 uit een h’adieth die overgelverd is door Ibn ‘Abbaas (moge Allah tevreden zijn met hem)
Uit het Maandblad “Wij Moslims” Augustus 2002 (Uitgeverij Momtazah)

Door Oem Mohammed

 

 

 

pasgeboren