Wetenschap misbruikt in slachtdebat

Wetenschap misbruikt in slachtdebat

Jaap Goudsmit, hoogleraar infectieziekten AMC en Universiteit van Amsterdam −

OPINIE
Het ‘Wageningse onderzoek’  van dr.Lambooij waar tegenstanders van ritueel slachten mee schermen, stelt weinig voor:
wetenschap wordt gebruikt om vooringenomen standpunten te ondersteunen. De Tweede Kamer debatteert volgende week over het onderwerp.

Bij het pleidooi voor het verbieden van het koosjere slachten wordt te pas en te onpas geschermd met universitair onderzoek. Het bewijs dat koosjere slacht pijnlijker zou zijn dan de gewone slacht zou geleverd zijn door onderzoek van de Universiteit Wageningen. Ik kan met geen mogelijkheid dit onderzoek vinden.
Wel is er een rapport verschenen in 2008 ‘Ritueel Slachten en het Welzijn van Dieren’, geschreven door twee medewerkers van de Animal Sciences Group van de Wageningse universiteit, op verzoek van het ministerie van landbouw. Het is een buitengewoon summier rapport, dat de praktijk van ritueel slachten in het buitenland beschrijft.
Het rapport is gebaseerd op een zeer beperkt aantal publicaties, waaronder geen enkele Nederlandse.

Het Wageningse rapport bevat geen enkele analyse die aantoont dat de koe die koosjer is geslacht, subjectief meer stress, pijn of ongemak ervaart of objectief meer pijn lijdt dan de koe die gewoon geslacht is.
De onderzoekers namen niet de moeite resultaten van de aangehaalde studies aan een analyse te onderwerpen.
Ze volstaan met het commentaar: ‘De in de literatuur gevonden gedragsobservaties lopen wijd uiteen’, waarbij onduidelijk blijft of onderzoekers er iets uit kunnen afleiden.

De conclusies van het rapport zijn niet gewettigd door de aangehaalde publicaties.
Zo staat er in die conclusies dat het vastzetten van het dier bij koosjer slachten, ‘veel stress kan veroorzaken’ (zou inderdaad kunnen!); dat ‘de halssnede zelf een ernstige pijnprikkel zal veroorzaken’ (altijd of slechts bij uitzondering?); dat het ‘niet uitgesloten is, dat runderen relatief lang na de halssnede bij bewustzijn blijven’ (zolang het niet is onderzocht, is niets uitgesloten).
Zonder enige vorm van eigen onderzoek wagen de medewerkers van de Animal Sciences Group een aantal aanbevelingen te doen om, zoals zij zelf zeggen, ‘onnodige stress en pijn bij ritueel slachten te voorkomen’.

Er is sindsdien wel een Nederlandse publicatie verschenen.
Het is een klein onderzoekje naar verschillende vormen van halal slachten, een vorm van ritueel slachten die in een aantal opzichten verschilt van kosjer slachten.
Dit onderzoek uit september 2010, ‘Bedwelmd ritueel slachten van runderen volgens de islamitische ritus’, is gedaan door de Wageningse livestock research Group.
Het bescheiden onderzoek met maar 3 tot 5 dieren per geteste procedure, gaat niet over dierenwelzijn of de mate van stress en pijn. Het vraagt zich uitsluitend af of het op zijn kop draaien van de koe de hartslag verhoogt en of bij een schot met een slachtpistool het dier sneller buiten bewustzijn raakt dan bij het afsnijden van de hals. Dit onderzoek suggereert dat de hartslag bij het op zijn kop zetten van de koe omhoog gaat. Een koe die gedood wordt door de hals door te snijden blijft 80 seconden bij bewustzijn, tegen maar 4 seconden met een slachtpistool.
Ook in dit onderzoek wordt stress en pijn als maat voor dierenwelzijn niet gemeten. Het trekt daarover ook geen conclusies. De onderzoekers raden de halal slachter wel aan om de koe staande te slachten en om de hals pas door te snijden als de koe buiten bewustzijn is.

De vraag is of dit onderzoek uit 2010 iets zegt over dierenwelzijn of de mate daarvan. Het onderzoek is niet ontworpen om de halal slacht te vergelijken met de normale slacht. Er is niet gekeken hoe vaak het schot met het slachtpistool zijn doel mist. De schatting is dat tienduizenden dieren in Nederland onnodig lijden bij normaal slachten.

Wetenschap wordt maar al te vaak gebruikt om vooringenomen standpunten te ondersteunen. Voor het gemak worden conclusies getrokken die het betreffende onderzoek op geen enkele manier wettigen. Politici die met bewijs zwaaien, kunnen pluis niet van niet pluis onderscheiden, als ze het onderzoek al hebben bestudeerd.
Ik stel voor dat de Koninklijke Akademie van Wetenschappen een commissie van biologen, veterinaire onderzoekers en gedragswetenschappers instelt die zich buigt over de vraag of het eerste Wageningse rapport eenduidig en overtuigend bewijs levert dat koosjer slachten in Nederland meer stress en pijn bij het dier veroorzaakt dan gewoon slachten. De commissie zou daarnaast de opzet van het tweede onderzoek en de relatie tussen bewustzijn en pijn en stress aan een analyse moeten onderwerpen.

Er lijkt vooralsnog te weinig steekhoudend bewijs om ineens een kleine bevolkingsgroep, die volgens de joodse wetten leeft en geen andere kant op kan, het slachtoffer te laten worden van de twijfel over het welzijn van de miljoenen koeien die jaarlijks worden geslacht, waar noch de joodse noch de islamitische gemeenschap bemoeienis mee heeft.
bron:Trouw

wetenschap

 

wetenschap

wetenschap

wetenschap