Dierenwelzijn als dekmantel: verbod onverdoofd slachten, een aanval op religieuze rechten?

Het lijkt moreel juist: een wetsvoorstel van de Partij voor de Dieren om onverdoofd slachten te verbieden – zogenaamd in het belang van dierenwelzijn.

Verbod raakt niet zomaar een “traditie” of “gebruik”, maar een verplichte religieuze handeling
Maar dit is geen nieuwe discussie; het is het voortzetten van een oude, gevaarlijke trend waarbij religieuze verplichtingen worden aangevallen onder het mom van vooruitgang. Onverdoofd ritueel slachten moet verboden worden, vindt de Partij voor de Dieren. Met een eigen wetsvoorstel heropent Esther Ouwehand de gevoelige discussie. ‘Ik erken de pijn die het geeft bij geloofsgemeenschappen”, gaf ze aan de Trouw van 13 juni 2025.’ We hebben hier onze vraagtekens over.
Wat de Partij voor de Dieren voorstelt, raakt niet zomaar een “traditie” of “gebruik”, maar een verplichte religieuze handeling.
Voor praktiserende moslims en joden is het slachten van dieren volgens religieuze voorschriften geen keuze, maar een gebod. Als dat onmogelijk wordt gemaakt, wordt het voor deze groepen onmogelijk om vlees te eten volgens hun geloof.

Wat de werkelijke impact van dit wetsvoorstel is, is dat het belemmering oplegt aan een essentieel religieus gebruik en daarmee joodse en moslimgemeenschappen, maar ook niet‑moslims die halalvlees eten, marginaliseert.
En dat onder het mom van dierenwelzijn. Maar waar is die morele ophef als het gaat om megastallen, genetisch gemanipuleerde plofkippen, of het massaal slachten van vissen zonder enige verdoving?
Waarom mag een dier wél lijden als het voor een niet-halal schnitzel is, waarbij niet-halal of koosjer is geslacht?

Dit is geen strijd om dieren; dit is een eenzijdige strijd tegen religieuze diversiteit, verpakt als vooruitgang. Een politieke zet om ruimte te maken voor één dominante, seculiere norm – ten koste van grondrechten van minderheden.

Respect voor dieren is enorm belangrijk. Maar dat geldt ook voor respect voor de grondwettelijke bescherming van religie, en voor afspraken die in vertrouwen en wederkerigheid zijn gesloten.
Nederland heeft namelijk sinds 2012 een officieel convenant tussen de overheid, de moslimgemeenschap, het Joodse kerkgenootschap en de vleessector dat rituele slacht zonder verdoving beschermt.
Dat convenant werd nooit opgezegd, maar wordt al jaren genegeerd, ondanks dat het geleid heeft tot verbeteringen in het dierenwelzijn tijdens rituele slacht. Het stelt strikte eisen waardoor het onverdoofd slachten juist de meest betrouwbare methode van slachten is momenteel. 
Transparantie is aanwezig door permanent toezicht van de NVWA, wat extra kosten met zich meebrengt voor de slachthuizen. Deze extra kosten kunnen alleen wel een belemmering vormen voor slachthuizen om onverdoofd te blijven slachten
Religieuze vrijheid is een grondrecht.

Wanneer het wetsvoorstel religieuze praktijken onmogelijk maakt, zullen de moslims hier absoluut niet mee akkoord gaan.

Wat ons juist bindt als democratie is niet wie er wint in cijfers, maar hoe we omgaan met wie anders leeft en blijven pleiten met dierenwelzijn op de juiste wijze.
Het lijkt erop dat de Partij voor de Dieren zieltjes aan het winnen is voor de verkiezingen en eigen gewin, precies op het moment dat Wilders aftreedt.

Minder onverdoofd slachten is geen morele overwinning als het wordt afgedwongen door het negeren van een bestaand convenant voor rituele slacht, het sluiten van deuren en het marginaliseren van geloofsgemeenschappen.
Een verbod op onverdoofd slachten zou niet alleen de religieuze rechten van joden en moslims ondermijnen, maar ook de vertrouwensrelatie tussen deze gemeenschappen en de overheid ernstig schaden.

Slachtkosten verlagen, verbetert indirect dierenwelzijn
In plaats van het afschaffen van onverdoofd slachten, zou het effectiever zijn om de bestaande wetgeving en het convenant rituele slacht juist te handhaven en te bevorderen door de kosten ervan te verlagen.
We signaleren soms sprake van fraude onder het mom van halalvlees om de hoge extra kosten bij onverdoofde slacht te ontlopen. Dit moet anders en vraagt verdere onderzoek.

Daarnaast gaat er juist veel mis bij de slacht waar verdoofd wordt, en daarnaast is er echter veel bezorgdheid over de effectiviteit van de huidige slacht- en verdovingssystemen in Nederland en de rest van Europa.
Er zijn meldingen van misstanden, zoals het slachten van dieren zonder de vereiste controle, en er is bezorgdheid over de mogelijkheid van fraude waarbij vlees dat niet aan de rituele eisen voldoet, toch als halal of koosjer wordt verkocht.

Duurzaam en lokaal: de toekomst van halal slacht
In plaats van het verbieden van onverdoofd slachten, zou de overheid zich moeten richten op het versterken van de handhaving van bestaande regels binnen het convenant rituele slacht, het verlagen van de kosten voor slachthuizen waar onverdoofd geslacht wordt en het aanpakken van misstanden en fraude.
Duidelijke regelgeving zoals in het convenant zou zowel het dierenwelzijn verbeteren als de godsdienstvrijheid respecteren. Helaas bestaat er geen regelgeving rondom lokaal duurzaam onverdoofd slachten van kip waar Voorlichtingsbureau Halalvoeding eerder voor heeft gepleit ondanks dat massaslachting in de bio industrie wel toegestaan is.

Vandaag halal, morgen iets anders

Vandaag is het rituele slacht die onder vuur ligt. Maar wie garandeert dat morgen niet andere religieuze praktijken onder het vergrootglas liggen? Dit wetsvoorstel is geen dierenwelzijnswet. Het is een politieke zet, met een verborgen agenda die verder reikt dan de slachtvloer.

In een democratie draait het niet om wie de meeste stemmen haalt, maar hoe we omgaan met minderheden. Vrijheid van godsdienst – vastgelegd in artikel 6 van onze Grondwet – is geen gunst, maar een recht. En dat recht verdient bescherming, juist wanneer het onder druk staat.

Voorlichtingsbureau Halalvoeding (www.ikeethalal.nl)
Platform “Waarborgen Onverdoofd Slachten”